श्री बाबुराव महाराज आजूबाजूच्या खेड्यात पुनर्प्राप्ती दौर्‍यावर असतांना विजापुरचे आदिल शहा यांच्यासमवेत तैनात असलेले श्री. राव रंभाजी यांच्यासमवेत असत. श्री बाबुराव महाराज हे भगवान गोपाळकृष्णांचे एकनिष्ठ आणि निष्ठावान भक्त होते, त्यांच्याबरोबर नेहमीच चांदीचे मंदिर होते. मुरलीधर आणि त्याच धर्माने पूजा केली.  एकदा त्याने आपल्या गावी गिरवी येथे भगवान गोपाळ कृष्णाचे मंदिर बनविणे आणि तीर्थ स्थापन करण्याचा विचार केला काळ्या बेसाल्ट (शालिग्राम) मध्ये कोरलेली. तथापि, वर्षानुवर्षे एकत्र शिकार करूनही इच्छित दगड कोठेही उपलब्ध नसल्यामुळे तो अधीर झाला. त्याने अजूनही श्रीकृष्णाला प्रार्थना केली. भजनाच्या तिसर्‍या दिवशी एक कळप आला, त्यानंतर काही दिवस हे होते. बाबुराव यांनी त्या जागेवर मजूर खोदण्याचे काम सुरू केले आणि यामुळे आदिल शहा यांच्याकडे थेट काही उदात्त कारभाराविरूद्ध तक्रारी करण्यात गुंतलेल्या तक्रारीकडे लक्ष वेधले. एका अधिका्याने तातडीने घटना स्थळाला भेट दिली व ते थांबवले उत्खनन त्यानंतर बाबुराव विजापूर येथे दाखल झाले आणि राजाला केवळ श्राईनसाठी काळे दगड (शालिग्राम) मिळावा म्हणून शाही परवानगी घेण्याची विनंती केली. उत्खनन करण्याचा त्यांचा हेतू कोणतीही संपत्ती शोधाशोध नव्हता.